مقدمه

ارگونومي علم آگاهي از تواناييها، محدوديتها وديگر ويژگيهاي انساني مرتبط با طراحي مي باشد . کاربرد اين علم در طراحي ابزار، ماشين آلات، وظايف کار ، مشاغل ومحيط باعث دستيابي هر چه بيشتر به ايمني،آسايش وبهره وري ميگردد.

در ارزيابي ارگونوميکي محيط کار بايستي عوامل زیان بار در محيط کار شناسايي، الويت بندي ونهايتا اصلاح گردد.لذا شناخت عوامل مخاطره آميز فوق العاده ضروري است. برخي از اين عوامل عبارتند از:

پوسچر(posture) / نيرو(force) /  تحرک(motion)) / ارتعاشvibration))  / سرما cold temperature) )

تکرارrepetition)) / مدت کار (duration)) / زمان تجديد قوا recovery))

از ديد OSHA هدف عمده از اقدامات ارگونوميكي ، پيشگيري از اختلالات اسکلتي عضلاني است .

در اين برنامه گروه ارائه دهنده خدمت کارشناسان بهداشت حرفه اي و گروه گيرنده خدمت بطور اخص کارفرمايان ،کارگران وبطور اعم کل جامعه هستند .

موفقيت برنامه‌ ارگونومي نيازمند حمايت تمام افراد سازمان در همه سطوح است. حمايت چنين برنامه‌اي از سوي مديريت ضرورتي حياتي دارد. همچنین مشاركت و همكاري كاركنان از هر سطحي نيز بايد جلب شود.

براي اجراي برنامه‌ ارگونومي بايد هيأتي به نام هيأت اجرايي ارگونومي تشكيل شود.

موارد كليدي براي موفقيت برنامه‌ ارگونومي عبارتند از:

• ايفاي نقش توسط مديريت (حمایت، منابع، مطلع و بروز، پاسخ به موقع)
• برنامه‌ ارگونومي مكتوب
• مشاركت كاركنان
• برنامه‌ مستمر و منظم ارزيابي و مرور برنامه‌
• ارتباطات برای اطلاع رسانی در مورد فعالیتها و پیشرفت برنامه

اجزاي برنامه ارگونومي در محيط كار

• آموزش
• آناليز محيط كار
• كنترل مخاطرات و پيشگيري از آنها (بهبود شرایط کار)
• مديريت پزشكي

ارزیابی اثر بخشی اقدامات کنترلی

شاخصهای میانی :

•        تعداد کارگاههای برگزار شده برای کارشناسان
•       درصد کارکنان آموزش دیده در برنامه
•       درصد مشاغل آنالیز شده
•       تعداد اقدامات کنترلی اجرا شده

شاخصهای انتهایی:

•         کاهش بروز اختلالات اسکلتی عضلانی
•        کاهش شدت آسیبها
•        افزایش بهره وری، کیفیت محصول و خدمات
•        کاهش غیبت یا تغییر شغل