باشد که زندگي بزرگاني مانند جناب شيخ جعفر مجتهدي روشنگر راه ما براي حرکت در صراط مستقيم باشد.

خاطراتي از جناب شیخ جعفر مجتهدی

خبر در گذشت حجت ‌الاسلام حاج سیداحمد خمینی – رحمت الله علیه

استاد مجاهدی در این باره نقل می کنند :
در دو روز آخری كه حجت‌الاسلام حاج احمد آقای خمینی تحت مراقبت‌های ویژه پزشكی قرار داشتند و چند تیم پزشكی در جماران برای ادامه حیات ایشان بی وقفه تلاش می‌كردند، حجت الاسلام حاج سیدحسن خمینی تلفنی از من خواستند تا با پرواز به مشهد، نظر آقای مجتهدی را درباره وضعیت پدر بزرگوارشان جویا شوم.
روز چهارشنبه با هواپیما به مشهد مشرف شدم و پس از عتبه بوسی علی بن موسی الرضا – علیهما آلاف التحیه و الثنا _ و تقاضای ملاقات با آن ولی خدا به هتل محل اقامت بازگشتم در حالی كه برای زیارت آقای مجتهدی لحظه شماری می‌كردم. مدتی گذشت و از دفتر هتل به اتاق من زنگ زدند كه كسی حامل پیغامی برای شماست!
حامل پیغام را تا آن لحظه ندیده ‌بودم و او را نمی‌شناختم. پس از سلام و احوالپرسی گفت:
آقا سلام داشتند و از این كه به خاطر شدت بیماری وبستری بودن قادر به ملاقات نبودند عذرخواهی كردند و فرمودند به آقای مجاهدیبگویید:

فلانی از دوشنبه گذشته سیر برزخی خود را آغاز كرده‌است!

جریان امر را تلفنی با حاج حسن آقا در میان گذاشتم و گفتم: كه به نظر جناب مجتهدی كار از كار گذشته ‌است.
بعدها شنیدم وقتی كه مادربزرگوار آن مرحوم، از این خبر مطلع می‌گردند، منقلب شده و می‌فرمایند:
این حرف باید درست باشد چونسال‌ها پیش یكی از اولیای خدا در لبنان و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی به حاج احمدآقا گفته بود كه بیش از پنجاه سال عمر نخواهی‌كرد، و روز دوشنبه گذشته، فرزندمپنجاه سالش تمام شده ‌بود.
فردای آن روز، خبر در گذشت حجت ‌الاسلام حاج سیداحمد آقای خمینی – رحمت الله علیه – اعلام شد و جنازه آن مرحوم در جوار مرقد امام (قدس سره) به خاك سپرده شد.

اسارت حجت الإسلام سید علی‌اكبر ابوترابی

حجت الإسلام و المسلمین موحد ابطحی نقل كردند:
هنگامی كه خبر شهادت حجت الإسلام سیدعلی‌اكبر ابوترابی اعلام گردید، از طرف دولت و خانواده ایشان مجالس ختم و بزرگداشت مفصلی برگزار شد.

در مراسم چهلم ایشان آیات و علمای اعلام شركت كرده و رییس جمهور وقت سخنرانی نمود.
چند روز بعد از اتمام مراسم چهلم ایشان، بنده خدمت آقای مجتهدی بودم كه جناب آیت الله آقای حاج سیدعباس ابوترابی، پدر حجت الإسلام سیدعلی‌اكبر ابوترابی به آنجا آمدند و در حالی كه بسیار محزون و ناراحت بودند و بغض گلوی ایشان را گرفته بود گفتند:
فرزندمشهید شد و برای او مجالس بزرگداشتی برپا كردیم.

باگفتن این مطلب ناگهان آقای مجتهدی بشدت شروع به خندیدن نمودند! بنده از این حركت ایشان بسیار ناراحت شدم، جناب آیت الله ابوترابی هم كه ناراحت شده بودند به آقای مجتهدی گفتند:

ما پسرمان را از دست داده‌ و عزادارمی‌باشیم، اما شما می‌خندید!!
آقای مجتهدی كه در حال خندیدن بودند به آیت الله ابوترابی فرمودند:

آقاجان! این چه فرمایشی است؟! ما هم اكنون پسر شما را در زندان بغداد می‌بینیم.

آیت الله ابوترابی كه بهت زده شده بودند گفتند: این چه حرفی است؟! پسرم شهید شده و از طرف دولت خبر شهادتش اعلام گردید و مراسم ختم و بزرگداشت او هم برگزار شد.
آقای مجتهدی فرمودند:

اگر باور ندارید، بدانید كه فردا صبح رأس ساعت ده صدای ایشان در حال مصاحبه مستقیماً از رادیو بغداد پخش خواهد شد و به زودی نامه ایشان به شما خواهدرسید.
این را هم بدانید كه ایشان به سلامتی از اسارت رهایی خواهند یافت و پس از آن شهرت پیدا می‌كنند.

آیت الله ابوترابی كه از صحبتهای آقای مجتهدی شوكه شده بودند با حالتی حیران و بهت زده آنجا را ترك كرده و از خدمت آقای مجتهدی مرخص شدند. طبق فرمایشات آقای مجتهدی، روز بعد رأس ساعت ده صبح صدای حجت الإسلام سیدعلی‌اكبر ابوترابی از رادیو بغداد پخش شد و معلوم گردید كه ایشان شهید نشده‌اند. و چند سال بعد از اسارت آزاد گشتند.
و پس از بازگشت به ایران به سمت سرپرست امور آزادگان منصوب و شهرت بسزایی پیدا كردند.

و بالاخره در سال 1379 هـ ش هنگامی كهبه همراه پدر بزرگوارشان حضرت آیت الله سیدعباس ابوترابی به قصد زیارت حضرت علی بنموسی الرضا (علیه‌السلام) از قزوین عازم مشهد مقدس بودند بر اثر سانحه اتومبیل بهلقاء حق شتافته و در جوار ملكوتی حضرت رضا (علیه‌السلام) در همان غرفه‌ای كه آقایمجتهدی مدفون می‌باشند به خاك سپرده شدند.

فلسفه نوروز

جناب آقای یغمایی كه مدتی آقای مجتهدی در منزل ایشان بسر می‌بردند، نقل كردند:
روزی به آقای مجتهدی عرض كردم، آیا این عید نوروزی كه اینقدر مردم به آن توجه دارند و به خاطرش مسرورند و لباس نو می‌پوشند، فلسفه‌ای هم دارد؟ ایشان فرمودند:

بله آقاجان، روز عید غدیر كه نبی اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) حضرت مولا علی (علیه‌السلام) را به جانشینی خود معرفی كردند، مصادف بوده است با روز جمعه‌ای كه اول فروردین بوده است.