|
پیش از آن که از زیادی مسافتی که رانندگی کرده ایدشکایت کنید، به آن کسی بیندیشید که همان مسیر را با پای پیاده طی می کند.
پیش از آن که از غذایی که خوردید ایراد بگیرید، به آن کسی بیندیشید که چیزی برای خوردن ندارد.
پیش ازآن که از همسرتان گله کنید ، به آن کسی بیندیشید که گریه کنان در پیشگاه خدا زانو زده و مونسی از او می طلبد.
پیش از آن که از فرزندتان انتقاد کنید، به آن کسی بیندیشیدکه در آرزوی بچه دار شدن می سوزد و راه به جایی نمی برد.
و آن هنگام که خسته اید و ناراضی از شغلی که دارید، به آن کسی بیندیشید که بیکار یا معلول است.
اما پیش از آن که انگشت اتهام را بهسوی کسی نشانه بروید ، به خاطر بیاورید که همه ما گناهکاریم و در نهایت همه ما باید جوابگوی یگانه خالق قادر باشیم.
و آن هنگام که به واسطه داشتن افکار مزاحم و آزاردهنده سخت اندوهگین هستید، لبخندی زده و خدا را شکر کنید که هنوز زنده هستید و در تکاپو و تلاش.
زندگی عطیه خداوند است پس تو ای انسان آگاه :
زندگی کن ...
ازآن لذت ببر...
شکرانه اش را بجا آور...
و اهداف زندگیت را به تمامی جامه عمل بپوشان. |