روایت اهدای عضو، روایت عجیبی است!

«بهورزی که بود… و هنوز هم هست»، نشان از حفظ یادگار عزیزمان، نزد کسانی دارد که بیش از هر کسی قدر آن یادگاری ها را میدانند...

مرحوم محمد بابر بهورز روستای گیامی کارمند مرکز بهداشت شماره دو دانشگاه علوم پزشکی مشهد در آخرین ماموریت زندگی اش به شش بیمار نیازمند به عضو، زندگی بخشید.

به  گزارش روابط عمومی معاونت بهداشت دانشگاه، وی که پس از 30 سال  خدمت بهورزی در سن 52 سالگی دچار مرگ مغزی شده بود، پس از تایید نهایی مرگ مغزی و رضایت 5 فرزندش، در بیمارستان منتصریه تحت عمل جراحي اهدای عضو قرار گرفت .

مسئول واحد فراهم آوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطر نشان کرد: کلیه های  زنده یاد  محمد بابر در بیمارستان منتصریه به خانم  45 ساله و خانم 46 ساله  از مشهد که سالها از نارسایی کلیه رنج میبردندو با دیالیز تحت درمان بودند به صورت رایگان اهدا و  پیوند شد و کبد ایشان جهت پیوند به بیمارستان بوعلی سینا شیراز ارسال شد .

دکتر ابراهیم خالقی افزود : قرنیه های زنده یاد  محمد بابر جهت پیوند به بانک چشم دانشگاه علوم پزشکی مشهد و قسمتی از پوست ایشان برای پیوند به بیماران بخش سوختگی بیمارستان امام رضا(ع) مشهد ارسال شد.

دکتر حمیدرضا قربانزاده معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد ضمن عرض تسلیت به خانواده و همکاران این بهورز فداکار اظهار داشت: این واقعه به ما آموخت کسانی که با خدا هم عهد شده و در راه نجات جان بیماران از هیچ کوششی دریغ نکرده اند، همواره و در تمام مراحل زندگی آماده جانفشانی هستند.

تصمیم برای اهدای عضو فرد مرگ مغزی، قطعا یکی از غم‌انگیزترین و سخت ترین تصمیم هاست که نشان از روحیه ایثارگرانه و مهربان افرادی است که با این تصمیم خود، تولدی دوباره به افراد نیازمند به عضو می بخشند،

اما در عین حال زیباترین روایتی است که با به پایان آمدن دفتر زندگی فرد، حکایتش همچنان باقیست؛!