چهار شهر تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مشهد در فهرست شبکه بين المللي جامعه ايمن قرار دارد.
به گزارش روابط عمومی مرکز بهداشت استان، رئیس اداره پیشگیری و کاهش خطر بلایا و حوادث معاونت بهداشت دانشگاه گفت: اولین شهری که توانست به شاخص های مطلوب و درحد انتظار سازمان جهانی بهداشت در خصوص جامعه ایمن برسد شهر کوچکی به نام لیندکوپیک در سوئد بود و بعد از آن کشورها یکی پس از دیگری مجری برنامه جامعه ایمن شدند. وی اظهار داشت: در ایران هم شهرستان کاشمر در سال ۱۳۸۴ توانست به شاخصهای جامعه ایمن دست یابد و عنوان اولین شهر ایمن کشور را به خود اختصاص دهد؛ سپس شهرستانهای بردسکن، خلیل آباد و فریمان هم به جامعه جهانی ایمن پیوستند.
دکتر محمدرضا جویا اظهار داشت: الگوی جامعه ایمن به عنوان طرحی مناسب برای پیشگیری از حوادث در سطح شهرستان مورد قبول سازمان جهانی بهداشت قرار گرفت .وی گفت: با توجه به بررسي ها و مطالعات صورت گرفته و با توجه به شواهد موجود ،" برنامه جامعه ايمن" کاملترين و غني ترين برنامه در پيشگيري از حوادث است زيرا مردم جامعه ، سازمان ها ومسئولين ، تمام گروههاي سني ، تمام حوادث و تمام محيط ها را در برمي گيرد.
وی با تاکید بر اینکه كاهش وقوع آسیب های ناشی از سوانح وحوادث ، كاهش ميزان مرگ و مير ناشی ازسوانح وحوادث و كاهش میزان معلوليت های ناشی ازحوادث از جمله اهداف اختصاصی از اجرای طرح جامعه ایمن بود، ابراز کرد: تبدیل جامعه به ایمن ترین مکان برای زندگی، تعلیم و تعلم، کار و فعالیت بدنی هدف نهایی از اجرای این طرح می باشد.
رئیس اداره پیشگیری و کاهش خطر بلایا و حوادث معاونت بهداشت دانشگاه با اشاره به اینکه برای دست یابی به جامعه ایمن برنامه های ۱۴ گانه ای پیش بینی شده است، گفت: ایمنی ترافیک، ایمنی منزل وفراغت، ایمنی سالمندان، کودکان، محیط کار، پیشگیری از خشونت، آمادگی در برابر بلایای طبیعی، ایمنی اماکن عمومی، ایمنی بیمارستانها، ایمنی ورزش ها، ایمنی آب، ایمنی مدرسه و مساجد و اماکن متبرکه از جمله برنامه های این طرح است.
وی افزود: حوادث، حجم وسیعی از مرگ ، ناتوانی و هزینه های مستقیم و غیر مستقیم را به جوامع تحمیل می کند.
دکتر جویا با اشاره به اینکه امروزه سوانح و حوادث از جمله مشکلات عمده سلامت عمومی هستند و جوامع گوناگون با آن دست و پنجه نرم می کنند ، بیان کرد: کنترل و پیشگیری از آسیب ها دیر زمانی نیست که در زمره برنامه های مهم سلامت عمومی قرار گرفته است . با ورود صنعت و تکنولوژی به زندگی انسان و گسترش ارتباطات و توسعه شهرنشینی ، سوانح و حوادث بالاخص سوانح ترافیکی به عنوان یکی از عوامل مهم و تهدید کننده سلامت زندگی انسان ها در آمده است .
وی عنوان کرد: توسعه اجتماعی، اقتصادی و بهره مندی از امکانات جدید بدون زیر ساخت های فرهنگی و اجتماعی و تغییر الگو های زندگی بدون توجه به پیش نیازهای مهم برای پذیرش این دگرگونی ها ، همه به این منجر شده است که میزان بروز حوادث ، تلفات انسانی و زیان های اجتماعی روانی ناشی از آن به شدت افزایش یافته و تبدیل به یک مشکل ملی شود.
